Chwast odporny na herbicyd Roundup, który przed dwoma laty przybył do stanu Indiana (USA) nie tkwi w miejscu.

Stanowiska odpornego na glifosat przymiotna kanadyjskiego, po raz pierwszy zostały stwierdzone w 2002 roku, w południowo-wschodnich hrabstwach stanu Indiana: Jackson, Bartholomew, Clark, Jefferson i Jennings.

W rezultacie inspekcji polowych, przeprowadzonych ostatnio przez badaczy Uniwersytetu Purdue, stwierdzono rośliny chwastu w 15 innych hrabstwach na północy i zachodzie - powiedział Bill Johnson, herbolog z Uniwersytetu Purdue.

Glifosat jest substancją aktywną wielu herbicydów, także Roundup’u.

Rolnicy w stanie Indiana każdego roku na powierzchni milionów akrów ziemi prowadzą uprawy genetycznie modyfikowanych roślin, odpornych na działania herbicydu Roundup.

Tylko w tym roku, na 88 procentach powierzchni pól (z 5,45 milionów akrów  upraw soi na terytorium stanu) planuje się uprawiać odmiany odporne na ten herbicyd - Roundup Ready.

"Mamy kilka izolowanych pól w południowo-wschodniej części stanu Indiana, gdzie zwalczanie przymiotna kanadyjskiego z użyciem glifosatu w roku 2001 i 2002 dało słabe efekty" stwierdził Johnson. "Pod koniec 2002 roku w czterech hrabstwach potwierdziliśmy występowanie chwastów odpornych na glifosat, a w sześciu kolejnych hrabstwach - podejrzewamy ich występowanie.”

"Jesienią 2003 roku przeprowadziliśmy szereg lustracji polowych. W ich wyniku, w ok. 19 hrabstwach wykryliśmy stanowiska przymiotna kanadyjskiego odpornego na glifosat, głównie w południowo-wschodniej części stanu Indiana", poinformował Johnson. "Znaleźliśmy je na w części północnej – do terytorium hrabstwa Wells, na zachodzie - w hrabstwie Montgomery i na południu aż po hrabstwo Perry."

Przymiotno kanadyjskie - jest wąskolistnym chwastem jednorocznym, mogącym osiągać wysokość powyżej 6 stóp (tj. ponad 180 cm). W lipcu i sierpniu rośliny tworzą nasiona; które mogą kiełkować o każdej porze roku.

"Z wielu powodów ten chwast jest kłopotliwy" powiedział Johnson. "Po pierwsze i najważniejsze, biologia chwastu powoduje, że jest to roślina zarówno jara, jak i ozima. Jestem przekonany, że nasiona tego chwastu mogą skiełkować i wydać rośliny zawsze wtedy, gdy gleba nie jest zamarznięta."

Drugim powodem uciążliwości przymiotna jest jego nabyta odporność na inhibitory ALS i triazyny.

"Pozbawiliśmy się skutecznych narzędzi zwalczania chwastu" stwierdził Johnson.

Inhibitory syntezy ALS niszczą chwasty poprzez hamowanie wytwarzania przez nie aminokwasów - niezbędnych do wzrostu. Działanie herbicydów triazynowych polega na przerwaniu procesu fotosyntezy w roślinie chwastu.

Trzeci problem stanowi zdolność przymiotna do reprodukcji, uważa Johnson. "Nasiona przymiotna intensywnie się rozsiewają. Z powodu ich zdolności przystosowawczych, chwast ten z łatwością może stać się dominującym chwastem naszego środowiska, znacznie bardziej niż ambrozja trójdzielna, jęczmień grzywiasty czy zaślaz pospolity".

Wg Johnsona, rolnicy zbyt często stosują herbicydy zawierające glifosat. Jeśli rolnicy zaczną zauważać zjawisko odporności przymiotna na glifosat na swoich polach, powinni następnego roku zastosować 2,4-D.

"Znana jest wysoka skuteczność 2,4-D w stosunku do tych chwastów. W przypadku występowania przymiotna, niezależnie czy istnieje podejrzenie że jest ono odporne na glifosat, czy też nie, rolnicy powinni zastosować ten herbicyd." mówi Johnson.

John Woodmansee jest wykładowcą przedmiotów z dziedziny rolnictwa i środowiska naturalnego oraz dyrektorem Biura Rozwoju hrabstwa Grant.

John Woodmansee, Chronicle-Tribune, 26 maja 2004 r.

Źródło: http://www.chronicle-tribune.com/news/stories/20040526/localnews/503241.html