27-01-2006 Włochy

Włoskie badania nad koegzystencją

CREMONA, Włochy – w Północnych Włoszech stwierdzono, że w optymalnych warunkach, przepływ genów kukurydzy przejawił się obecnością GMO w ilości poniżej progu 0.9% - w odległości 17,5 m od źródła pylenia, oraz zszedł do wartości 0.5% - w odległości 30 m. Wśród środków, które mogą być stosowane w celu ograniczenia zjawiska przepływu genów, najbardziej skuteczne okazały się: tworzenie stref buforowych oraz uprawa odmian o zróżnicowanym terminie kwitnienia. Mniej skuteczne jest wytyczanie wolnych przestrzeni izolacyjnych pomiędzy poszczególnymi uprawami. Metoda ta może spowodować jedynie obniżenie poziomu przepływu genów w warunkach bezwietrznych lub wówczas, gdy uprawy znajdują się od siebie w odległości ponad 30 m.

Są to wybrane wyniki uzyskane przez badaczy w 2005 r. w Lombardii (północne Włochy), w ramach zakrojonych na szeroką skalę badań – największych we Włoszech i jednych z większych w Europie. Ich celem jest ocena przepływu genów pomiędzy sąsiadującymi uprawami kukurydzy, a rezultaty zaprezentowano dziś w trakcie targów rolniczych Vegetalia Expo, zorganizowanych w Cremona. Na potrzeby doświadczeń, zastosowano tradycyjne odmiany kukurydzy o różnokolorowych ziarniakach, jako że we Włoszech obowiązuje zakaz prowadzenia upraw polowych roślin genetycznie zmodyfikowanych. Wyniki doświadczenia zostaną udostępnione na stronie internetowej www.cedab.it, w dziale Podcast.

Doświadczenia w Lombardii były prowadzone przez naukowców i techników, wywodzących się zarówno z sektora  publicznego, jak i prywatnego. Stymulowali oni przemieszczanie pyłku i przepływ genów, stosując tradycyjne odmiany kukurydzy, o różnokolorowych ziarniakach. Rośliny tej konwencjonalnej odmiany są homozygotyczne pod względem koloru ziarniaków (100% pyłku zawiera gen-marker) i dlatego uzyskane wartości są wyższe niż w przypadku odmian genetycznie modyfikowanych, u których tylko 50% pyłku zawiera gen-marker).

Badanie było prowadzone w celu zestawienia i weryfikacji dostępnych informacji nt. warunków koegzystencji, w kontekście rolnictwa w tym regionie. Doświadczenia prowadzono na 4 różnych poletkach. Dokonywano pomiaru przepływu genów w uprawach kukurydzy i zweryfikowano dane nt. skuteczności niektórych metod. Określano strefy izolacyjne pomiędzy uprawami oraz "strefy buforowe", które ograniczają przemieszczanie się pyłku, jak również analizowano stosowanie odmian o różnych terminach kwitnienia.

Kukurydza jest we Włoszech najbardziej odpowiednią rośliną do analizy zagadnień koegzystencji, ponieważ jej uprawy zajmują 1,4 mln ha, tj. nieco ponad 10% całej powierzchni uprawnej tego kraju, a wartość produkcji kukurydzy stanowi 38% ogólnej wartości upraw zbóż.

yniki włoskich doświadczeń polowych, prowadzonych na powierzchni 40 hektarów są podobne do rezultatów uzyskanych w doświadczeniach polowych zrealizowanych w Niemczech przez prof. dr. W.E. Weber’a z Instytutu Hodowli i Ochrony Roślin w Halle oraz w Szwajcarii przez Dr. Michael Banner’a z Instytutu Nauki o Roślinach w Zurichu.

Rezultaty badań zostaną przedstawione międzynarodowemu środowisku naukowemu, producentom kukurydzy oraz stowarzyszeniom rolniczym; warunki i wyniki doświadczeń zostaną też przekazane do komitetów naukowych, działających na potrzeby włoskiego Ministerstwa Rolnictwa oraz władz regionów; będą one stanowiły wkład w opracowanie przewodnika dot. zasad koegzystencji upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych. Będą również stanowić realizację przepisów ustawy z dnia 28 stycznia 2005 r., w rozdziale "Środki na rzecz zapewnienia koegzystencji upraw transgenicznych, tradycyjnych i ekologicznych".

Opracowano na podstawie: CEDAB